31 Aralık 2011 Cumartesi

Yılın Son Günü

Bugün 31 Ocak 2011. Bu yılın son günü.
Öylesine bir şeyler yazmak geldi içimden.
Yazayım, rahatlayayım :)

Sıradan geçen bir yıldı, kayda değer pek bir şey olmadı. Olduysa da hatırlayamıyorum şu an :) 2011'in bana hatırlatacağı tek şey, yeniden işe başlamış olmak...Onun dışında ne iyi ne kötü.

Bugünlerde herkeste bir yılbaşı telaşı... Ben bir türlü dahil olamıyorum bu koşuşturmaya. Benimki günlük, sıradan koşuşturmadan ileri gitmiyor... Çünkü yeni yıl kutlamaları oldum olası ilgimi çekmemiştir.  Hatta gereksiz bulurum. Ama gene de pek dillendirmek istemem. Herkesin isteğine saygı duyarım. İsteyen coşkuyla kutlar, isteyen kutlamaz. Ama benim için, diğer günlerden hiç bir farkı olmayan bir gün...

Ama  yılbaşı geldiğinde bana özel bir mutluluğum vardır, doğum günümün yaklaştığını hatırlar, sevinirim. Bu yıl 35 olacak olmama rağmen sevincimde bir azalma yok, aynen devam ediyor :)

Dediğim gibi, benim için sıradan bir gün ve gece...
Kutlama yapmıyorum ama 2012 için kendime liste yapmaktan geri kalmadım...
Daha çok farkındalık istiyorum kendim için.
Öylesine yaşanmış bir 35 yılım var, bundan sonra daha bilinçli olmak istiyorum.
Beni mutsuz eden şeyleri hayatımdan çıkartacağım, en azından çıkartmak için adım atacağım.
Kilo vereceğim, çünkü artık kendimi bu kiloyla mutsuz hissediyorum.
Bir kaç şey daha var, ama onlarla ilgili henüz net bir fikrim yok, oldukça paylaşacağım.

2012'den en çok huzur ve mutluluk istiyorum. Sadece kendim için değil, herkes için

Son olarak, bu yıl kuzumla geçirdiğim yıllardan biriydi, bunun için binlerce kez şükürler olsun. O'nun varlığı için her gün şükrediyorum zaten. Bu hayatta yaptığım en güzel şey O.

:)  <3


27 Aralık 2011 Salı

Yaş 35'e Doğru...

10 gün sonra 35 yaşında olacağım.
Hey gidi hey!
İnanamıyorum.
Bu yaşa geldim, kendimle ilgili bilmediğim ne çok şey var hala...
Mesela, armut sevdiğimi yeni farkettim. Bir kaç gün oldu daha.
İsteyerek ilk domatesi de 30 yaşımda yemiştim. O yaşa kadar sevmediğim düşünür, yemezdim.
Sırada ne var acaba???
Neyi idrak edip kendime şaşıracağım?
Merakla bekliyorum, sevgiler...

Kış Halleri

Kış gelince, haliyle hastalıklar da geldi. Sırayla hepimiz hastalanıyoruz. Geçen hafta kuzum hastaydı, bu hafta ben. Neyseki çaresiz hastalıklar değil, tek tesellim bu oluyor. İlaçlarımızı alıp, iyileşmeyi bekliyoruz.

Malum kış geceleri çok uzun. Kuzumu uyutmaya çalışırken, çoğu zaman ben de uyuyakalıyorum. Uyumadığım zamanlarda, keçelerimle uğraşıyorum. Bir kaç şey yaptım, hoşuma da gitti doğrusu.

Bu, yeğenim için yaptığım kapı süsü.  Daha güzel olabilirdi ama, gene de beğendim.Bir benzerini de kızım için yaptım. Bitirir bitirmez, onu da paylaşacağım.


Bu da kendim için yaptığım küçük el çantası. Bu iki rengi hem birarada, hem de ayrı ayrı çok severim. Beni tanıyanlar özellikle yeşil renkle olan münasebetimi bilirler. :)

Bunların dışında kızım için bir yastık ve küçük figürler de yaptım. Kışın daha verimli olduğumu hep söylerim. Onların da fotoğrafını çeker çekmez paylaşırım. Şimdilik bu kadar.

Herkese hastalığın az olduğu, hatta hiç olmadığı günler dilerim :))

5 Aralık 2011 Pazartesi

4 Yaşımızı Bitirdik!

Blogumu çok ihmal ediyorum. Yazın koşuşturma diyordum, kışa ne bahane bulacağım bilmem :)

Bu geçen uzun sürede çok şey oldu. Kuzumun 4. doğum gününü kutladık. Bu yıl 2 ayrı kutlama yapmayı planlamıştım. İlki okulda, ikincisi evimizde yapılacaktı. Ama planlı olmayan bir kutlama daha yaptık anneannemizin evinde.  Ben de "o zaman 4. yaş için 4 kutlama yapalım" diyerek dahiyane bir fikir attım ortaya... Ve 4. kutlamayı da öylesine, sadece 4'e tamamlamak için yaptık. Kuzuma bir sürü hediye geldi. Herkese tek tek teşekkür etmeyi bir borç bilirim.

Çocukları sevindirmek ne kadar şahane bir şey! Kuzumun yüzündeki sevinci görmek, benim için dünyanın en büyük mutluluğu.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...