Raif Efendi

Kitapkolik arkadaşım Deniz'in hediye ettiği "Kürk Mantolu Madonna" kitabını okudum geçenlerde. Kitap, çok akıcı bir dille yazılmış. Çok etkileyici bir hikaye olduğunu söylemeliyim. Okurken hiç ara vermek istemedim, hemen okuyayım, bitireyim istedim...

Genelde insanlar hakkında peşin hüküm vermemeye çalışırım. Herkesin içinde bulunduğu durumun farklı olduğunu; aynı durumda kalsak bile, ne yapacağımızı önceden bilemeyeceğimizi düşünürüm.Bu kitap hislerime tercüman oldu. Yutkunamadım, Raif Efendi'nin  üzüntüsünü içimde hissettim satırları okurken... Sonuna kadar, zevkle okudum. Tekrar çoook teşekkür ediyorum Deniz'e

Kitabı bitirdikten sonra "Aaaah Raif Efendi ah!" dedim, meğer içinde ne fırtınalar kopuyormuş...

Ölüm! Ne Kadar Yakınsın Bize.

Söyleyecek söz bulamadım. Hiç bir şey!
Böyle bir acı nasıl anlatılır...
Böyle bir acıyı yaşayan kişi nasıl teselli edilir...
Bilmiyorum.
Ben bu kadar üzülüyorsam, annesi, babası, ablası neler yaşıyor, düşünemiyorum...

Allah rahmet eylesin, mekanın cennet olsun canım kardeşim.
Annene de sabır ve hayatta kalma gücü diliyorum.
Elimden başka birşey gelmiyor malesef...

Yaz Mevsimi Sebebiyle...

Yazın gelmesiyle, kendime hiç vakit ayıramaz oldum.Sabah kalk, kahvaltı yap, hazırlan, işe git. Gün içinde koşturma. Akşam olunca eve dön. Yemek, kuzumla oyun falan derken saat epeyce ilerlemiş oluyor. Uykusu zor gelen bir çocuğum olduğu için, çoğu gece O'nu uyutmaya çalışırken ben de dalıyorum. Bir bakıyorum sabah olmuş. Sabah kalkınca da aynı koşturmaya devam. Yolda geçen süremiz uzadığı için ve de evin dışında çok zaman geçirdiğimiz için istediğim hiç bir şeyi yapamıyorum. Hafta sonu dinlenirim diyemiyorum çünkü; 3 haftadır düğün-dernek geziyoruz. Bu hafta sonu bir düğün ve bir nişan olmak üzere iki organizasyon daha var. Yani gene koşturmaya devam... Önümüzdeki haftadan itibaren düğünler bitiyor bitmesine ama sonra da Ramazan ayı gelecek. O zaman da başka bir koşturma başlar... Yani bu yaz böyle geçecek gibi. 

Eylül ayında herşey normale döner umarım...